شامگاه سهشنبه ۸ مهر ۱۴۰۴، خوابگاه «دانش» دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی در تهران بار دیگر صحنه اعتراضات پرشور دانشجویان شد.
معترضان با سر دادن شعارهایی کوبنده نظیر «دانشجو میمیرد، ذلت نمیپذیرد» و «سلف و خوابگاه نداره، دزدی ادامه داره»، خشم خود را از وضعیت وخیم رفاهی، گرانی نرخ غذا و خوابگاه، حذف سرویسهای حملونقل، محدودیتهای جدید وزارت علوم رژیم، و سیاستهای سرکوبگرانه دانشگاه از جمله اخراج دانشجویان ابراز کردند.