سازمانی خهباتی کوردستانی ئێران
زایندهرود، شاهرگ حیات اصفهان، سالهاست به بیابانی ترکخورده تبدیل شده است. رودخانهای که زمانی به باغها جان میداد و کشاورزان را سرپا نگه میداشت، امروز در قلب شهر به تلی از خاک و خاطره بدل شده است.
این خشکیدن تصادفی نبود؛ نتیجه مستقیم سیاستهای فاجعهبار و فساد ساختاری رژیمی است که بهجای تأمین زندگی مردم، منابع آبی کشور را خرج صنایع فولادی رانتی، پروژههای بیحسابوکتاب و حتی طرحهای نظامی رژیم کرده است.
