این نامه توسط ۱۰۵ برنده جایزه نوبل به دبیرکل سازمان ملل متحد نوشته شده و نگرانی عمیق آنها را نسبت به وضعیت حقوق بشر در ایران ابراز میکند. نکات کلیدی نامه به شرح زیر است: نقض حقوق بشر و اعدامها: رژیم ایران در سال ۲۰۲۴ حداقل ۱۰۰۰ نفر (از جمله ۳۴ زن) را اعدام کرده و همچنان به سرکوب شهروندان، از جمله اقلیتهای قومی و مذهبی، با شدت بیرحمانه ادامه میدهد. ایران با حداقل ۱۲۷۵ اعدام ثبت شده در ۱۰ ماه ریاستجمهوری پزشکیان، رتبه اول اعدام در جهان را دارد. رژیم برای بقا به حمایت از گروههای نیابتی و تلاش برای اعمال سلطه در منطقه متکی است، اما فروپاشی نفوذ حزبالله و سقوط دیکتاتوری سوریه، اهرم منطقهای تهران را تضعیف کرده است.در جریان قیام ۲۰۲۲، مردم ایران به وضوح هم دیکتاتوری سلطنتی و هم حکومت دینی را رد کرده و خواستار یک جمهوری دموکراتیک شدند. این خواسته با تحریم گسترده انتخابات ریاستجمهوری رژیم تقویت شد، اما رژیم در پاسخ، سرکوب، دستگیریها، شکنجه زندانیان سیاسی و اعدامها را تشدید کرد. در ۲۶ فوریه ۲۰۲۵، طرح مهمی در مجلس نمایندگان آمریکا با حمایت ۲۲۵ عضو، اقدامات رژیم ایران را محکوم و از مقاومت ایران، بهویژه طرح ده مادهای خانم مریم رجوی، حمایت کرد. در ژوئن ۲۰۲۴، بیش از ۴۰۰۰ نماینده مجلس و ۱۳۰ تن از سران پیشین کشورها و ۸۰ برنده جایزه نوبل، برنامه ده مادهای خانم رجوی را تأیید کردند. پارلمانهای کشورهای متعددی (از جمله انگلستان، فرانسه، ایتالیا، نروژ و...) نیز بیانیههای حمایتی مشابهی صادر کردهاند. تأیید برنامه ده مادهای رجوی: برندگان جایزه نوبل به این همصدایی بینالمللی در حمایت از آرمانهای دموکراتیک مردم ایران میپیوندند و طرح ده مادهای برای آینده ایران را تأیید میکنند. این طرح شامل حق رأی عمومی، انتخابات آزاد و عادلانه، اقتصاد بازار، جدایی دین از دولت، برابری جنسیتی، مذهبی و قومی، سیاست خارجی صلحآمیز، ثبات منطقهای و ایران غیراتمی است. این نامه توسط برندگان جایزه نوبل از ۵ قاره و کشورهای مختلفی از جمله آمریکا، کانادا، انگلستان، آلمان، فرانسه، ایتالیا، ژاپن و... امضا شده است.