شامگاه گذشته، محله شمس تبریزی صحنه یکی دیگر از فاجعههای تکراری در ایران شد؛ شکستگی خط لوله سوخت باعث شد حجم زیادی از گازوئیل در خیابانها و جویهای آب جاری شود. بوی تند سوخت، محله را در خود پیچید و خیابانها برای ساعتها بسته شدند. عملیات پاکسازی بیش از پنج ساعت ادامه یافت، اما چیزی فراتر از یک حادثه ساده در پشت این ماجرا پنهان است.
وقتی لولههای انتقال سوخت دهههاست پوسیده و بیرسیدگیاند، وقتی نظارت رژیم تنها در گزارشها و جلسات نمایشی رژیم خلاصه میشود، و وقتی مسئولان رژیم فقط بعد از فاجعه جلوی دوربین ظاهر میشوند، دیگر نمیتوان این رخداد را «اتفاق» نامید — این بینظمیِ سازمانیافته است.