سازمانی خهباتی کوردستانی ئێران
دانشجویان دانشگاه خواجهنصیر بار دیگر سکوت را شکستند. ۲۶ مهر ۱۴۰۴، خوابگاه و سلف پردیس رضایینژاد صحنهی اعتراض خودجوش و خشمگینانهی دانشجویان بود؛ اعتراض به غذایی با کیفیت فاجعهبار، قیمتهای بیضابطه، و رفتاری توهینآمیز از سوی مسئولان رژیم.
وقتی دانشجو، که آیندهساز این کشور است، حتی از یک وعده غذای سالم و احترام انسانی محروم میشود، دیگر حرفی از “دانشگاه” باقی نمیماند — تنها ساختمانی سرد با مدیریتی بیتفاوت میماند.
