یکی از فعالان زیستمحیطی مازندران با چشمانی اشکآلود و صدایی بغضآلود میگوید:
«چقدر ما تنهاییم… یعنی واقعاً هیچ امکاناتی نداریم؟»
این جمله کوتاه، تصویر تمامقدی از فاجعهای است که امروز جنگلهای هیرکانی را در آتش میبلعد و رژیم آخوندی همچنان بیعمل، سردرگم و بیمسئولیت نظارهگر آن است.
در حالیکه آتشسوزی هیرکانی وارد سومین هفته شده و هر روز دامنه خسارت گستردهتر میشود، هیچیک از نهادهای فاسد رژیم توان یا اراده مهار فاجعه را ندارند.