سازمانی خهباتی کوردستانی ئێران
تماشای این تصاویر بسیار سنگین و دردناک است، اما جهان باید آن را ببیند.
در داخل یک سردخانهی مملو در ایران، پیکر معترضان کشتهشده بهصورت ردیفی و چسبیده به هم روی زمین قرار گرفتهاند؛ جایی که دیگر هیچ فضایی باقی نمانده است.
این آنچه «برخورد امنیتی» مینامند نیست؛ این یک کشتار است.
این قربانیان عدد و آمار نیستند؛ آنها فرزندان، دانشجویان، کارگران و انسانهاییاند که جانشان بهدست رژیمی گرفته شد که بقای خود را تنها در سرکوب و خشونت میبیند.
سکوت در برابر این جنایت، همدستی با آن است.
