رژیم در ادامه جنایتهای زنجیرهای علیه معترضان و خانوادههایشان، پوریا ساعدی ورزشکار کشتی و عضو سابق تیم ملی را به ۱۵ سال حبس تعزیری محکوم کرد.
این محکومیت سنگین در حالی صادر شده که پوریا هنگام بازداشت بهشدت مجروح بوده، از درمان مناسب محروم مانده و هنوز پیکر برادرش، جاویدنام امید ساعدی، به خانواده تحویل داده نشده است.
پوریا ساعدی و برادرش امید ساعدی، اهل سنندج و ساکن تهران روز ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در تهرانپارس به خیابان آمده بودند تا به موج اعتراضات سراسری بپیوندند. امید ساعدی با شلیک مستقیم مزدوران به قتل رسید. پوریا که بالای پیکر بیجان برادرش ایستاده بود، هدف رگبار گلولههای ساچمهای قرار گرفت؛ چندین گلوله به بدنش اصابت کرد و او را بهشدت زخمی نمود. در همان وضعیت خونآلود و نیمهجان، سرکوبگران او را بازداشت کردند.